Mijn liefde voor Afrika begon tijdens een sabbatical, toen ik voor het eerst naar Zuid-Afrika reisde. Vanaf het moment dat ik uit het vliegtuig stapte, voelde ik dat dit continent iets bijzonders met mij deed.

Die eerste reis groeide uit tot een blijvende passie. Ik volgde de opleiding tot South Africa Specialist, verdiepte me in de geschiedenis en culturen van Afrika en deed, naast mijn baan, ervaring op als reisleider tijdens een groepsreis door Oost-Afrika. Sindsdien keer ik steeds weer naar Afrika terug.

In de jaren daarna reisde ik, zowel alleen als met anderen, door verschillende Afrikaanse landen en andere bestemmingen. Juist de ontmoetingen met lokale mensen, de verschillende culturen en de overweldigende natuur hebben mijn kijk op reizen gevormd en mijn liefde voor het continent steeds verder verdiept.

Wat mij steeds weer naar Afrika trekt, is de warmte en vrolijkheid van de mensen en de muziek die overal aanwezig is. Muziek is voor mij meer dan alleen geluid; het is een manier waarop mensen met elkaar communiceren en verhalen delen, ook als je elkaars taal niet spreekt. Afrikanen gebruiken dans en muziek om hun gevoelens te uiten.

Die liefde voor de Afrikaanse cultuur beleef ik niet alleen tijdens mijn reizen, maar ook dichter bij huis. Zo bezoek ik graag het jaarlijkse Afrika Festival in Hertme, waar ik geniet van de muziek, de sfeer en het samen zijn.

Juist het gevoel dat mensen naar elkaar omkijken en er voor elkaar zijn, maakt Afrika voor mij zo bijzonder. Er is tijd voor een praatje, een lach, samen eten en voor elkaar. Iets wat we in onze drukke Nederlandse samenleving soms een beetje lijken kwijt te raken.

In Zuidelijk Afrika bestaat daar een mooi woord voor: Ubuntu. Vertaald: ik ben, omdat wij zijn. Het gaat over verbondenheid en het besef dat we onderdeel zijn van iets groters dan onszelf.

Niet alleen de natuur, de cultuur en de muziek, maar vooral de warmte van de mensen en het gevoel dat je welkom bent. Dat samen zijn ertoe doet. Dát is Afrika voor mij.